Journal of Critical Reviews (JOCR); The Iranian Journal of Critical Studies in Place

fa تعطیلات برای همه یا گردشگری برای برخی؟ نقد عدالت فضایی در سیاست‌گذاری تعطیلات ایران Holidays for All or Tourism for Some? A Critique of Spatial Justice in Iran’s Holiday Policymaking عمومى General پژوهشي Research تعطیلات رسمی افزون بر کارکردهای فرهنگی و اجتماعی، یکی از ابزارهای سیاست عمومی برای تنظیم زمان فراغت و شکل‌گیری تقاضای گردشگری است. بااین‌حال، برابری در روزهای تعطیل لزوماً به بهره‌مندی برابر خانوارها و مناطق از فرصت‌های گردشگری منجر نمی‌شود. نوشتار حاضر با رویکرد نقد اسنادی و استدلال مفهومی، سیاست‌گذاری تعطیلات در ایران را از منظر عدالت فضایی بازخوانی می‌کند. بحث بر سه مسئله متمرکز است: غلبه منطق مناسبت‌محور، ناسازگاری تقویم واحد با تنوع اقلیمی و ناهماهنگی تقویم‌های کاری و آموزشی. با بهره‌گیری از مطالعات حقوقی و اقتصادی موجود در منابع پژوهش، نشان داده می‌شود که ارزیابی نظام تعطیلات باید از شمار روزها فراتر رود و توزیع واقعی فرصت فراغت، قدرت خرید، دسترسی و ظرفیت مقاصد را نیز دربر گیرد. نتیجه آنکه اصلاح تدریجی و داده‌محور، همراه با هماهنگی نهادی و حمایت از گروه‌ها و مقاصد کمتر برخوردار، می‌تواند چارچوبی برای حرکت از برابری تقویمی به عدالت فضایی فراهم آورد؛ هرچند سنجش تجربی پیامدهای آن ضرورتی مستقل است.   <pre aria-label="Translated text: Beyond their cultural and social functions, official holidays serve as a public policy instrument for regulating leisure time and distributing tourism opportunities across various social groups and geographical regions. In Iran, however, holiday policymaking has primarily focused on designating specific occasions and determining the total number of non-working days, while giving insufficient consideration to factors such as climatic diversity, the capacity of destinations, and spatial justice. Adopting a critical perspective and employing document analysis, this paper re-examines Iran’s system of official holidays through the lens of spatial justice." data-placeholder="Translation" data-ved="2ahUKEwjypsvP8MeXAxWYXfEDHQt7BlkQ3ewLegQIDxAV" dir="ltr" id="tw-target-text" role="text" style="text-align: justify;" tabindex="-1"> Official holidays serve cultural and social functions while also shaping leisure time and tourism demand. Yet equal holiday entitlements do not necessarily provide households and regions with equal opportunities to travel. Using documentary critique and conceptual argumentation, this article reassesses Iranian holiday policymaking through the lens of spatial justice. It examines three interrelated problems: the predominance of an occasion-centered approach, the mismatch between a uniform national calendar and climatic diversity, and the lack of coordination between work and education calendars. Drawing on legal, economic, and tourism studies, the critique argues that policy evaluation must extend beyond the number of days off to consider purchasing power, accessibility, the continuity of shared family leisure time, and destination capacity. A gradual, evidence-informed reform process, institutional coordination, and targeted support for underserved groups and destinations could help shift policy from calendar equality toward spatial justice. The actual effects of these reforms, however, require independent empirical assessment. </pre> تعطیلات رسمی؛ عدالت فضایی؛ گردشگری داخلی؛ سیاست‌گذاری گردشگری؛ حکمرانی فراغت. Official holidays, spatial justice, domestic tourism, tourism policy-making, leisure governance. 0 0 http://jcr-sj.com/browse.php?a_code=A-10-82-1&slc_lang=fa&sid=1 مهدیه بد rayehe@gmail.com Yes پژوهشگاه مراث فرهنگی و گردشگر