دوره 1، شماره 1 - ( 4-1404 )
جلد 1 شماره 1 صفحات 11-6 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Taqipour Akhtari A. The Critique of the Abstraction of "Neighborhood" in the "Document of Foundational Transformation in Education" in Iran. , مکتب نقدنظر. 2025; 1 (1) :6-11
URL: http://jcr-sj.com/article-1-23-fa.html
URL: http://jcr-sj.com/article-1-23-fa.html
تقی‌پور اختری آرش. نقد انتزاع «محله»
در سند تحول بنیادین آموزش و پرورش کشور ایران. , مکتب نقدنظر. 1404; 1 (1) :6-11
چکیده: (1593 مشاهده)
آموزش از عملکردهای اجتماعی است که فرآیند و فرآورده زندگی انسانی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در این راستا «سند تحول بنیادین آموزش و پروش» در افق 1404 کشور ایران، ضمن برجسته‌سازی اهمیت «محله» به جنبه‌های فضایی عملکرد آموزش و تعامل‌پذیری مدارس با محیط پیرامون می‌پردازد؛ و در کنار ویژگی‌های هویتی، عقلایی، معرفتی، رفتاری و غیره؛ محله را وجودی فرض می‌کند که کانون آن «نقطه اتکای دولت و ملت در رشد، تعالی و پیشرفت کشور» است. با این‌همه از آنجاییکه از سویی الگوی محله‌بندی جاری، بیش از آنکه تابع ویژگی‌های مورد توافق نظری، یا عناصر آموزشی باشد؛ حاصل قشربندی اقتصادی و یا حوزه‌بندی خدمات شهری است. از سوی دیگر هرگونه عدم تعادل در مسیر، منجر به عدم تعادل در نتیجه می‌شود. این پژوهش با درک نارسایی‌های موجود در محتواهای انضمامی به پدیده «محله»، آن را به مثابه مانعی انحرافی بر مسیر تحقق اهداف متعالی سند تحول بنیادین آموزش و پرورش یافته؛ و به سؤال «چگونگی تعریف محله برای تحقق کارکرد عدالت آموزشی» می‌پردازد. نتایج این نقد نشان داد، که «محله» را باید موضعی «معرفت‌شناسانه» دانست. به این معنا که تحقق «سند تحول بنیادین آموزش و پرورش» به‌مثابه «عدالت‌آموزشی» را، از مسیر تولید و بازتولید دستاوردی به نام «محله آموزش‌محور»، با تبیین توأمان و متناظر دو ماهیت «محتوای متعادل آموزشی» و «محدودکنندگی فضا برای تحقق کارکردهای همخوان» تبیین کرد.
فهرست منابع
1. Aiello, A., Ardone, Rita Grazia, Scopelliti Massimiliano. (2010). Neighbourhood planning improvement: physical attributes, cognitive and affective evaluation and activities in two neighbourhoods in Rome, evaluation and program planning, vol. 33, 264-275. [DOI:10.1016/j.evalprogplan.2009.10.004]
2. Dirth. E, Biermann. F and Kalfagianni. A. (2020). What do researchers mean when talking about justice? An empirical review of justice narratives in global change research. Earth System Governance: 100042. [DOI:10.1016/j.esg.2020.100042]
3. Fainstein Susan. S. (2014). The just city. International Journal of Urban Sciences, 18(1): 1-18. [DOI:10.1080/12265934.2013.834643]
4. Freestone, Robert. (2000). Urban Planning in a Changing World: The Twentieth Century Experience (R. Freestone, Ed.) (1st ed.). Routledge. [DOI:10.4324/9780203819630]
5. Harvey. D. (2003). The right to the city. International Journal of Urban and Regional Research, 27: 939-941. [DOI:10.1111/j.0309-1317.2003.00492.x]
6. Jian. IY, Luo J, Chan EHW. (2020). Spatial justice in public open space planning: Accessibility and inclusivity. Habitat International 97: 102122. [DOI:10.1016/j.habitatint.2020.102122]
7. Nübler, I. (2011). Industrial policies and capabilities for catching up: Frameworks and paradigms. Ilo.org. International Labour Office, Employment Sector, Economic and Labour Market Analysis Department. - Geneva: ILO.
8. Parker, S. (2003). Urban theory & urban experience. Routledge. [DOI:10.4324/9780203471784]
9. Pereira RHM; Schwanen. T. and Banister. D. (2017). Distributive justice and equity in transportation, Transport Reviews, 37(2): 170-191. [DOI:10.1080/01441647.2016.1257660]
10. Pinnegar, S. (2012). Neighbourhood Planning. Elsevier EBooks, 9780080471716, 78-84. [DOI:10.1016/B978-0-08-047163-1.00526-9]
11. Putnam, R. D. (2000). Bowling alone: The collapse and revival of American community. New York: Simon & Schuster. [DOI:10.1145/358916.361990]
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |