دوره 1، شماره 1 - ( 4-1404 )
جلد 1 شماره 1 صفحات 29-24 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Alipour Tabrizi A. From Global Knowledge to Indigenous Concerns: A Critique of Urban Planning Education in Iran. , مکتب نقدنظر. 2025; 1 (1) :24-29
URL: http://jcr-sj.com/article-1-26-fa.html
URL: http://jcr-sj.com/article-1-26-fa.html
علی‌پورتبریزی آذین. از دانش جهان‌شمول تا دغدغه بومی
(نقدی بر نظام آموزش شهرسازی کشور). , مکتب نقدنظر. 1404; 1 (1) :24-29
چکیده: (1710 مشاهده)
زندگی در شهرهای با کیفیت در گرو تربیت شهرسازانی کارآمد است. مقصود از کارآمدی به تعبیری، همان کنشگران مؤثر حوزه نظر و حوزه عمل بوده که ضمن بهره‌بردن از دانش روزآمد، نسبت به بستر بومی دغدغه‌مند و مؤلف هستند. از آن جهت که تربیت شهرسازان کارآمد از مسیر آموزش شهرسازی جاری در کشور می‌گذرد، این نوشتار به بررسی تحلیلی این امر در بستر بومی می‌پردازد. از زمان ورود رشته شهرسازی به کشور ایران، نهاد آموزش بر پایه آموزههای علمی جهان شمول (فارق از ارزش) به تربیت متخصصان پرداخته است. از سویی رویه‌های جهانی انباشت علم و سیاست‌گذاری عمومی، هرچه بیشتر بر توجه به ظرفیت‌های محلی تأکید می‌ورزند؛ از دیگر سو در نقشه جامع علمی کشور نیز، بر بومی‌سازی هنر و علوم انسانی و متناسب‌سازی رشته‌های آن‌ها با نیازهای واقعی کشور تأکید شده است. نوشتار حاضر نشان می‌دهد، آموزش شهرسازی کشور به منظور کارآمدی در زمینه، در مرحله اول می‌بایست با مجهزشدن به دانش جهان‌شمول شهرسازی، به تبیین و تولیدات علمی بپردازد. به‌صورت همزمان لازم است آموزش این رشته، به‌شناخت درستی از مکان بومی (نیازها، امکانات و محدودیت‌های زمینه) دست‌یافته و با فهم و شناسایی دقیق مشکلات و نیازهای بومی بتواند به طراحی محتواها و رویه‌های متناسب و پاسخگو، اهتمام ورزد. به‌صورتی که غایت نهایی سیستم ایجاد و تثبیت دانش، مهارت و بینشی بومی و روزآمد باشد، که مداوم به‌واسطه فرایندی مشخص مورد ارزیابی قرار گیرد.
فهرست منابع
1. اهری، زهرا. (1394). آموزش شهرسازی از شناخت تا مداخله. نخستین همایش ملی آموزش شهرسازی در ایران، قطب علمی شهرسازی و توسعه شهری پایدار دانشگاه تهران.
2. تلخابی، حمیدرضا؛ شماعی، علی؛ داودپور، زهره و شکیبایی، اصغر. (1395). تحلیلی بر بافت‌های سنتی و جدید و ارائه شاخصهای بومی برنامه‌ریزی توسعه شهری مطالعه موردی؛ بافت تاریخی و شهرک امیرکبیر اراک. مطالعات شهر ایرانی اسلامی. 7(25). 71-82.
3. حاجی‌پور، خلیل. (1394). شهرسازی : نگاهی به چالش‌های رشته و حرفه از دیدگاه معرفت‌شناسانه. نخستین همایش ملی آموزش شهرسازی در ایران، قطب علمی شهرسازی و توسعه شهری پایدار دانشگاه تهران.
4. حبیبی، سیدمحسن. (1394). ذات نایافته از هستی‌بخش. نخستین همایش ملی آموزش شهرسازی در ایران، قطب علمی شهرسازی و توسعه شهری پایدار دانشگاه تهران.
5. حبیبی، محسن؛ تحصیلدار، مهدی و پورمحمدرضا، نوید. (1390). شرحی بر اصول و قواعد شهرسازی بومی در ارتباط با نظریههای معاصر شهرسازی. مسکن و محیط روستا. 135. 3-22.
6. دانشپور، سیدعبدالهادی. (1394). بررسی کلیات برنامه‌های آموزش شهرسازی براساس واکاوی چالش‌های نظام شهرسازی کشور. نخستین همایش ملی آموزش شهرسازی در ایران. قطب علمی شهرسازی و توسعه شهری پایدار دانشگاه تهران.
7. شریف‌زادگان، محمدحسین. (1394). چالش‌های آموزش برنامه‌ریزی شهری و منطقه‌ای در ایران، نخستین همایش ملی آموزش شهرسازی در ایران. قطب علمی شهرسازی و توسعه شهری پایدار دانشگاه تهران.
8. شورای عالی انقلاب فرهنگی. (1389). نقشه جامع علمی کشور.
9. شیعه، اسماعیل. (1394). از آموزش شهرسازی تا شهرسازی اجرایی، نخستین همایش ملی آموزش شهرسازی در ایران، قطب علمی شهرسازی و توسعه شهری پایدار دانشگاه تهران.
10. طبیبان، منوچهر. (1394). شهرسازی و چالش‌های رو در روی آن. نخستین همایش ملی آموزش شهرسازی در ایران، قطب علمی شهرسازی و توسعه شهری پایدار دانشگاه تهران.
11. طبیبیان، منوچهر، پورمحمدرضا، نوید و ولدخانی، حامد. (1400). مواجهه با شهر، از دریچه رشته و حرفه شهرسازی در ایران از بدو تأسیس تا 1359. جلد اول. انتشارات دانشگاه تهران.
12. فروغمند‌اعرابی، هومن؛ خبازی، مریم و فروغمند‌اعرابی، هوشنگ. (1395). ارزیابی منابع تأثیر‌گذار طراحی‌شهری در ایران براساس رویکرد بومی‌سازی. معماری و شهرسازی آرمانشهر. 17. 263-271.
13. نجفی، مریم؛ نقی‌زاده، محمد؛ طغیانی، شیرین و محمدی، محمود. (1400). ارائه روشی برای تولید یا بومی‌کردن علم شهرسازی ایرانی با استفاده از متون اخلاق عرفانی. هویت شهر. 48(15). 65-78.
14. نقصان محمدی، محمدرضا؛ دهقان، فاطمه و منتظری، مرجان. (1391). طراحي فضاي شهري بوم‌گرا در توسعه‌هاي جديد شهري: آشتي توسعه و پايداري «با تأكيد بر طراحي بوم‌گرا در خيابان‌هاي شهر يزد». شهر و معماری بومی. 2 . 81- 96.
15. Doyle, J. L. H. and Stiftel, B. (2019). Designing Core Curricula. In L. N. Green, S.P. French, G. Subhrajit, S. Bruce (Eds.), the routledge handbook of international planning education. London & New York: Routledge. [DOI:10.4324/9781315661063-6]
16. Kunzmann, K. R. (2015). The State of the Art of Planning and Planning Education in Asia. Disp, 51(4), 42-51.
https://doi.org/10.1080/02513625.2015.1134961 [DOI:10.1080/02513625.2015.1134961.]
17. Planning Accreditation Board. (2001). The accreditation document. http://showcase.netins.net/web/pab_fi66/AccreditationDocMay01.doc.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |