دوره 2، شماره 7 - ( 4-1405 )
جلد 2 شماره 7 صفحات 26-33 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
soltani L. The Unfulfilled Promise of Activity Location Management within the Zoning Framework of Tehran’s Strategic–Structural Comprehensive Plan. مکتب نقدنظر 2026; 2 (7) : 4
URL: http://jcr-sj.com/article-1-66-fa.html
URL: http://jcr-sj.com/article-1-66-fa.html
سلطانی لیلی. گسست در مدیریت مکان گزینی فعالیتها در نظام پهنه بندی طرح جامع (راهبردی-ساختاری) شهر تهران. مکتب نقدنظر. 1405; 2 (7) :33-26
دکتری شهرسازی، پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر، ایران
چکیده: (515 مشاهده)
با فرارسیدن موعد افق طرح راهبردی-ساختاری(جامع) تهران ، موضوع تغییر یا تثبیت الگوی فعلی طرح جامع با ارزیابی میزان تحقق اهداف، دستاوردها، و واکاوی بنیادین چالشهایی که در فرایند اجرا وجود داشته، بار دیگر مورد توجه برنامه ریزان، مدیران شهری و پژوهشگران قرار گرفته است. نتایج مطالعات و گزارشهای پایش موجود عمدتاً بر عدم تحقق بخش قابل توجهی از اهداف و وجود چالشهای ساختاری در فرایند اجرا دلالت دارد. یکی از جدی ترین انتقادات مطرح، موکول شدن بسیاری از تکالیف و الزامات اجرایی طرح به مرحله پس از تصویب و ابلاغ آن است؛ به گونه ای که پس از گذشت حدود دو دهه، بخش قابل توجهی از این تکالیف همچنان بلاتکلیف باقی مانده اند. در این میان، یکی از مهمترین تکالیف تحقق نیافته، "تعیین عملکردهای مجاز به استقرار در کلیه زیرپهنه های استفاده از اراضی" در طرح تفصیلی شهر تهران است. این در حالی است که اصلی ترین وجه تمایز الگوی جدید طرح جامع تهران نسبت به طرح های پیشین، گذار از رویکرد کاربری محور به نظام پهنه بندی (Zoning) عنوان شده است؛ نظامی که تحقق آن مستلزم تدقیق عملکردهای مجاز به استقرار در مقیاس زیرپهنه ها به عنوان ابزار اصلی هدایت و کنترل توسعه شهری است. بر این اساس، پرسش اصلی آن است که چرا یکی از بنیادی ترین ابزارهای تحقق نظام پهنه بندی که مطابق ضوابط و مقررات طرح تفصیلی می بایست حداکثر ظرف مدت دو سال از زمان ابلاغ سند محقق می شد، عملاً در حد تدوین اسناد اولیه باقی ماند، و به مرحله تصویب و اجرا نرسید. این مقاله با رویکردی انتقادی به واکاوی چالش های مربط با ساماندهی استقرار فعالیتها در شهر تهران می پردازد و بر ضرورت بازشناسی واقعیت های موجود و اصلاح ساز وکارها و الزامات نهادی پیش از هرگونه بازنگری یا برنامه ریزی مجدد در نظام مدیریت تهران تاکید دارد.
شماره‌ی مقاله: 4
فهرست منابع
1. سند اصلی طرح ساختاری-راهبردی (جامع) تهران- مصوبه شماره 303.300 مورخ 1386.09.05 شورای عالی شهرسازی و معماری ایران.
2. سند تصویب نهایی ضوابط و مقررات طرح تفصیلی شهر تهران- مصوبه شماره 5573.300.91 مورخ 1391.02.04 شورای عالی شهرسازی و معماری ایران.
3. سند اصلاح شده ضوابط و مقررات طرح تفصیلی تهران - مصوبه شماره 300.18019 مورخ 09 .04. 1393 شورای عالی شهرسازی و معماری ایران.
4. سند اصلاح شده ضوابط و مقررات طرح تفصیلی تهران- مصوبه شورای عالی شهرسازی و معماری ایران شماره 67105.300 مورخ 1395.12.25.
5. سند اصلاح شده ضوابط و مقررات طرح تفصیلی تهران- مصوبات شورای عالی شهرسازی و معماری ایران و کمیسیون ماده پنج مورخ 1398.02.30.
6. Jacobs, H. M., & Paulsen, K. (2009). Property Rights: The Neglected Theme of 20th-Century American Planning. Journal of the American Planning Association, 75(2), 134-143. [DOI:10.1080/01944360802619721]
7. Karkkainen, B. C. (1994). Zoning: A reply to the critics. Journal of Land Use & Environmental Law, 10(1), 45-63. https://ir.law.fsu.edu/jluel/vol10/iss1/2
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |