دوره 2، شماره 8 - ( 6-1405 )
جلد 2 شماره 8 صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
jafari S. From Building Neighborhoods to the Possibility of Neighborhood Becoming: A Critique of Historical Representation and Neighborhood-Oriented Administrative Policies in Iran. مکتب نقدنظر 2026; 2 (8) : 2
URL: http://jcr-sj.com/article-1-70-fa.html
URL: http://jcr-sj.com/article-1-70-fa.html
جعفری صبا. از ساختن محله تا امکان محله شدن؛ نقد بازنمایی تاریخی و سیاستهای اداری محلهمحور در ایران. مکتب نقدنظر. 1405; 2 (8)
گروه معماری منظر، دانشکدۀ معماری، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران.
چکیده: (224 مشاهده)
محله در ادبیات معماری، شهرسازی و سیاستگذاری شهری ایران، همزمان بهعنوان میراثی تاریخی و ابزاری برای ساماندهی مسائل معاصر شهری مورد توجه قرار گرفته است. در بخشی از این ادبیات، محله سنتی با مفاهیمی چون همبستگی اجتماعی، تعلق مکانی، روابط چهرهبهچهره و مرکزیتهای محلی بازنمایی میشود و احیای آن بهعنوان راهی برای بازگرداندن حیات جمعی پیشنهاد میگردد. در مقابل، در برخی سیاستهای محلهمحور، محله به واحدی اداری با مرز مشخص، مرکز کالبدی و نهاد اجرایی تبدیل میشود. این مقاله با رویکردی انتقادی، این دو برداشت را بررسی میکند و نشان میدهد که هر دو، با وجود تفاوت ظاهری، محله را موجودیتی آماده و قابل تولید یا بازسازی فرض میکنند. استدلال مقاله آن است که محله نه صورتی تاریخی برای بازگشت و نه واحدی مدیریتی برای ساختن، بلکه فرایندی رابطهای، زمانمند و متکثر است که از تداوم حضور، تجربه زیسته و کنش جمعی شکل میگیرد. بر این اساس، سیاست محلهمحور باید بهجای تولید مستقیم اجتماع محلی، بر فراهمکردن شرایط محلهشدن، افزایش اختیار عمومی، تقویت دسترسی برابر و ایجاد فرصتهای پایدار برای حضور و تعامل اجتماعی تمرکز کند.
شمارهی مقاله: 2
واژههای کلیدی: محله، محلهمحوری، جامعۀ محلی، مکان رابطهای.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |