دوره 1، شماره 5 - ( 12-1404 )
جلد 1 شماره 5 صفحات 35-30 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
sabukro D. Urban Management and the Misunderstanding of Urban Voids: A Critical Review of Treating Landscape as an Instrument of Intervention. مکتب نقدنظر 2026; 1 (5) : 4
URL: http://jcr-sj.com/article-1-47-fa.html
URL: http://jcr-sj.com/article-1-47-fa.html
سبکرو دلارام. مدیریت شهری و بدفهمی شکاف‌های شهری: نقدی بر تقلیل منظر به ابزار مداخله. مکتب نقدنظر. 1404; 1 (5) :30-35
دانشگاه تهران
چکیده: (566 مشاهده)
در ادبیات معاصر طراحی شهری و معماری منظر، شکاف‌های شهری اغلب به عنوان فضاهایی مسئله‌دار، ناکارآمد و مخل انسجام کالبدی و ادراکی شهر معرفی می‌شوند. طی دو دهه اخیر و همزمان با گسترش گفتمان‌هایی چون بازآفرینی شهری و توسعه پایدار، رویکردی مسلط شکل گرفته است که این فضاها را نه صرفاً به مثابه بحران، بلکه به‌عنوان «فرصت‌هایی بالقوه» برای ارتقای کیفیت منظر شهری بازتعریف می‌کند. این نوشتار با اتخاذ موضعی انتقادی، این جابه‌جایی مفهومی را نه امری بدیهی و خنثی، بلکه بخشی از گفتمان مسلط مدیریت شهری می‌داند که از طریق برجسته‌سازی مداخلات منظرین، امکان نقد ریشه‌ای فرآیندهای تولید شکاف و سازوکارهای قدرت فضاساز را محدود می‌کند. استدلال اصلی آن است که تمرکز غالب بر پروژه‌های منظرین، در بسیاری موارد، مسئله‌ای ساختاری و چندلایه را به سطحی زیبایی‌شناختی و قابل مدیریت تقلیل داده و با نوعی سیاست‌زدایی از فضا، منشأ تولید شکاف‌ها از جمله منطق‌های مسلط توسعه شهری، سیاست زمین و سازوکارهای نهادی را از حوزه نقد خارج می‌سازد. در این چارچوب، منظر شهری از بستری برای مواجهه انتقادی با بحران، به ابزاری برای مدیریت و مهار پیامدهای آن فروکاسته می‌شود. مقاله با بازخوانی شکاف‌های شهری به مثابه نشانه‌هایی انتقادی از اختلال در نظام فضایی و مدیریتی شهر، تأکید می‌کند که ارتقای کیفیت منظر تنها زمانی می‌تواند معنادار و پایدار باشد که در پیوند مستقیم با نقد فرآیندهای تولید شکاف و فراتر از رویکردهای صرفاً زیباسازانه صورت گیرد.
شماره‌ی مقاله: 4
فهرست منابع
1. ـ منصوری, سید امیر . (1389). منظر شهری : کنترل امر کیفی با مؤلفه‌های کمی. منظر. 2 (11): 6-7.
2. Daneshpour, a. (2004), «An Introduction to Meaning and Function of Identity of Man-Building Environment», TheMonthly Scientific Journal of Bagh- E Nazar, Vol. 1 No. 1, pp. 59-70.
3. Marcel, O. (2008), «Le paysage comme bien commun dans les projets de territoire», (Landscape as 'common good' in local dynamics). Les Cahiers de la Compagnie du Paysage, Vol. 5, pp. 3.
4. Sassatelli, M. (2010), «European identity between flows and places: Insights from emerging European landscape policies», Sociology, Vol. 44 No. 1, pp. 67-83. [DOI:10.1177/0038038509351625]
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |