دوره 1، شماره 5 - ( 12-1404 )
جلد 1 شماره 5 صفحات 29-18 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
mehrabanigolzar M. When Beautification Sacrifices Identity and Legibility
A Critique of Contemporary Urban Beautification Approaches in the City of Tehran. , مکتب نقدنظر. 2026; 1 (5) : 3
URL: http://jcr-sj.com/article-1-50-fa.html
URL: http://jcr-sj.com/article-1-50-fa.html
مهربانی گلزار محمدرضا. وقتی زیبایی، هویت و خوانایی را قربانی می‌کند نقدی بر رویکردهای معاصر زیباسازی در شهر تهران. , مکتب نقدنظر. 1404; 1 (5) :18-29
دانشگاه بین المللی امام خمینی قزوین
چکیده: (774 مشاهده)
ارتقای کیفیت بصری محیط‌های شهری از طریق مداخلات هنری، راهکاری بنیادین جهت ممانعت از گسست میان زیبایی‌شناسی و کالبد شهر است. زیباسازی نه صرفاً به مثابه تزئین، بلکه به عنوان مفهومی عام و فراگیر در تمامی فعالیت‌های کالبدی شهر نقش‌آفرینی می‌کند. با این‌حال، تقلیل مفهوم زیباسازی به آرایه‌های بصریِ فاقد زمینه، بدون در نظر گرفتن «روح مکان» و «هویت بومی»، چالش‌هایی جدی در ادراک شهروندان ایجاد می‌نماید. پژوهش حاضر با رویکردی انتقادی و با بهره‌گیری از روش مشاهده میدانی، به ارزیابی اقدامات دو دهه اخیر سازمان زیباسازی شهر تهران، به ویژه در دو حوزه «آرام‌سازی و ساماندهی جداره‌ها» و «نورپردازی شبانه» پرداخته است. یافته‌ها حاکی از آن است که مداخلات همگن‌ساز و دستوری در تابلوهای اصناف و نورپردازی‌های نامتناسب با شأن مکان، اگرچه با هدف زیبایی بصری صورت گرفته، اما منجر به کاهش «خوانایی» محیط و تضعیف «هویت عملکردی» فضاها شده است. همچنین، فضای شهریِ آراسته اما تهی از معنا و هویت، در ایجاد «حس تعلق» ناکام بوده و رویکردهای غیرمنعطف فعلی، مشارکت شهروندان را تقلیل داده است. لذا گذار از زیباسازی صوری به زیباسازی معناگرا و زمینه‌مند، ضرورتی اجتناب‌ناپذیر برای مدیریت شهری تهران محسوب می‌شود.
شماره‌ی مقاله: 3
فهرست منابع
1. ـ پاکزاد، جهانشاه. (۱۳۸۵). مبانی نظری و فرآیند طراحی شهری. تهران: انتشارات شهیدی.
2. ـ وبگاه سازمان زیباسازی شهر تهران. (۱۴۰۱) رجوع شده به http://zibasazi.ir
3. Bentley, I., Alcock, A., Murrain, P., McGlynn, S., & Smith, G. (1985). Responsive environments: A manual for designers. Architectural Press.
4. Berleant, A. (1992). The Aesthetics of Environment. Temple University Press.
5. Carmona, M., Tiesdell, S., Heath, T., & Oc, T. (2010). Public places-urban spaces: The dimensions of urban design. Routledge.
6. Debord, G. (1967). La Société du spectacle. Buchet-Chastel.
7. Lynch, K. (1960). The image of the city. MIT press.
8. Rapoport, A. (1990). The meaning of the built environment: A nonverbal communication approach. University of Arizona Press.
9. Relph, E. (1976). Place and placelessness. Pion.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |