دوره 2، شماره 7 - ( 4-1405 )
جلد 2 شماره 7 صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Namdari M R, gholampour S. Criticism of reductionism in the construction of intercity freeways and the invalidation of the semantic capacities of roads in Iran. مکتب نقدنظر 2026; 2 (7) : 2
URL: http://jcr-sj.com/article-1-63-fa.html
URL: http://jcr-sj.com/article-1-63-fa.html
نامداری محمدرضا، غلامپور سعید. نقد تقلیلگرایی در احداث آزادراههای بینشهری و بطلان ظرفیتهای معنایی راه در ایران. مکتب نقدنظر. 1405; 2 (7)
استادیار گروه معماری داخلی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه علم و فرهنگ تهران، ایران
چکیده: (197 مشاهده)
راه در سنت ایرانی–اسلامی صرفاً یک مسیر عبور نبوده، بلکه بستری برای تجربه زیسته، شکلگیری معنا، پیوند اجتماعی و خوانش تدریجی سرزمین به شمار میرفته است. در دهههای اخیر، رویکردهای حاکم بر احداث آزادراههای بینشهری در ایران، متأثر از منطق تکنوکراتیک و شاخصهای کمیِ کارایی، مفهوم راه را به زیرساختی عملکردی و مهندسی تقلیل دادهاند. این مقاله با اتکا به چارچوب نظری پدیدارشناسی مکان (Heidegger, 1977; Norberg-Schulz, 1980) و نظریه نامکان (Augé, 1995) و با تحلیل نمونههایی چون آزادراه تهران–قم، قم–کاشان و تهران–شمال، نشان میدهد که الگوی مسلط طراحی راه در ایران ظرفیتهای ادراکی، فرهنگی و وجودی راه را تضعیف کرده است. پژوهش حاضر با رویکرد کیفی–تفسیری انجام شده و نتیجه میگیرد بازتعریف راه بهمثابه فضای تجربه، ضرورتی نظری و عملی در بازاندیشی زیرساختهای سرزمینی ایران است.
شمارهی مقاله: 2
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |