گروه معماری، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران
چکیده: (22 مشاهده)
چکیده
پروژههای شهری در حوزه شهرسازی و طراحی منظر معمولاً بهعنوان فرایندهایی فنی و کالبدی تلقی میشوند، در حالیکه تحقق آنها در عمل نتیجه تعامل مجموعهای از بازیگران، تصمیمها و فرایندهای مدیریتی، حرفهای و اجرایی است. در بسیاری از موارد، فاصله میان اهداف اولیه پروژهها و کیفیت نهایی فضاهای شهری حاصل تعارضاتی است که در مراحل مختلف شکلگیری پروژه بروز مییابد. هدف این پژوهش شناسایی و تحلیل این تعارضات در فرایند تحقق پروژههای شهری از مرحله تصمیمگیری تا بهرهبرداری است.
در این راستا، پژوهش با اتخاذ رویکردی تحلیلی تلاش میکند تعارضات پروژههای منظری را بر اساس دو بعد اصلی بررسی کند: نخست، کنشگران اصلی پروژه شامل کارفرمایان، طراحان و مشاوران، پیمانکاران و مجریان، و بهرهبرداران یا کاربران فضا؛ و دوم، مراحل اصلی تحقق پروژه شامل تعریف و شکلگیری ایده، طراحی، اجرا و بهرهبرداری. بر اساس این چارچوب، ماتریسی تحلیلی برای شناسایی نقاط بروز تعارض در تقاطع این دو بعد ارائه شده است.
نتایج تحلیل نشان میدهد که بسیاری از مسائل کیفی پروژههای شهری ناشی از شکاف میان سطوح مختلف تصمیمگیری، طراحی و اجرا و نیز تفاوت در منطق کنش بازیگران مختلف است. تصمیمگیریهای غیرکارشناسی در مرحله تعریف پروژه، بیتوجهی به واقعیتهای اجرایی در مرحله طراحی، محدودیتهای اجرایی و اقتصادی در مرحله اجرا، و ضعف نظام نگهداری در مرحله بهرهبرداری از جمله عوامل اصلی بروز تعارض در پروژههای شهری به شمار میآیند. بر این اساس، پژوهش حاضر نشان میدهد که ارتقای کیفیت پروژههای شهری بیش از آنکه به مداخلات مقطعی در یک مرحله خاص وابسته باشد، نیازمند تقویت سازوکارهای تعاملی در چارچوب حکمرانی پروژههای شهری و هماهنگی مؤثر میان بازیگران مختلف در طول چرخه حیات پروژه است.
شمارهی مقاله: 4
نوع مطالعه:
كاربردي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1405/1/18 | پذیرش: 1405/1/29 | انتشار: 1405/2/9